മസ്കറ്റില് ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലം. ജൂണ് ജുലായ് മാസങ്ങള് ചുട്ടുപൊള്ളും. പുതിയ മാനേജരുടെ ഭരണ പരിഷ്കാരം - എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ചയും ഉച്ചയ്ക്ക് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. ഊണിനു ശേഷം മുറിയിലെ കുളിര്മ്മയില് പലരും ഉറക്കം തൂങ്ങാറാന് പതിവ്. അത് കണ്ടാല് മാനേജര്ക്ക് കലി ഇളകും.
ഉച്ചയോടെ ഞാനും എത്തി. കാര് പാര്ക്ക് ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങി. പെട്ടെന്ന് വലതു കണ്ണില് നല്ല കാഴ്ചശക്തിയും ഇടതു കണ്ണില് ഒരു മൂടലും അനുഭവപ്പെട്ടു. കണ്ണട ഊരി നോക്കുമ്പോള് കാര്യം മനസ്സിലായി. വലതു വശത്തെ ഗ്ലാസ് ഊരി വീണിരിക്കുന്നു. കാറിലെ എ.സിയില് തണുത്തിരുന്ന കണ്ണട, പുറത്തെ ചൂട് കൊണ്ട് ഫ്രെയിം വികസിച്ചപ്പോള് ഊരി വീണതാണ്. ഇടതു വശത്തെ ഗ്ലാസ്സിലും പതിയെ ഞെക്കി നോക്കി. അനായാസം അതും പുറത്തു വന്നു. ഇനി അത് നേരെ ആക്കാനൊന്നും സമയം ഇല്ല.
മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നു. ഉറങ്ങിയാല് അത് മോശം അല്ലെ? ഞാന് പതിയെ കണ്ണട ശെരിയാക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ മുറിയിലെ തണുപ്പില് ഗ്ലാസ്സും ഫ്രെയിമും തണുത്തതിനാല് അതത്ര എളുപ്പം അല്ല. ഞാന് ഗ്ലാസ് എടുത്തു പോക്കറ്റില് ഇട്ടു. ശേഷം കഴുത്തില് കെട്ടിയ ടൈ കൊണ്ട് ഫ്രെയിം തുടയ്ക്കാന് തുടങ്ങി.
എന്റെ എതിര്വശത്തിരിക്കുന്ന ശ്രീനിവാസന് എന്ന തമിഴന് ഇതൊക്കെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാന് ടൈ കൊണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് തുടയ്ക്കുന്ന പോലെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു പിന്നെ കണ്ണട എടുത്തു കണ്ണില് വച്ചു. അത്രയും വൃത്തിയുള്ള, തെളിച്ചമുള്ള കണ്ണട ആ അണ്ണാച്ചി കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല എന്ന് അവന്റെ മുഖം വിളിച്ചോതുന്നു. ഫ്രെയിമിനുള്ളില് ഗ്ലാസ്സില്ല എന്ന് അവനറിയില്ലല്ലോ.
മീറ്റിംഗ് തകര്ക്കുകയാണ്. ടാര്ഗറ്റ് തികയ്ക്കാത്തവരെ നിര്ത്തിപ്പൊരിക്കുകയാണ് മാനേജര്. ശ്രീനിയുടെ നോട്ടം എന്റെ ഗ്ലാസ്സിലും. പെട്ടെന്ന് ഞാന് ഒരു വിരല് ഫ്രെയിമിനുള്ളിലൂടെ ഇട്ട് കണ്ണ് ചൊറിഞ്ഞു. ശ്രീനിവാസന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"Is it so funny? Sreenivaas, Get out"
പാവം അവന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തു പോയി. പാവം ഞാനോ, ഒന്നും അറിയാത്തവനെ പോലെ ഗ്ലാസും പോക്കറ്റില് ഇട്ട് മീറ്റിംഗ് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ