ബസ്സില് സാമാന്യം തിരക്കുണ്ട് . ഒന്നുമയങ്ങാം എന്നുകരുതി അയാള് കണ്ണടച്ചു. അപ്പോഴാണ് ഒരു കൈകുഞ്ഞുമായ് ഒരു യുവതി കയറി വന്നത്. കുഞ്ഞാണെങ്കില്നിര്ത്താതെ കരയുന്നു.
സാമാന്യ മര്യാദ കാണിക്കണമല്ലോ. അയാള് എഴുന്നേറ്റു സീറ്റ് ആ യുവതിക്ക് കൈമാറി. നന്ദിയോടെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി അവള് ആ സീറ്റില് ഇരുന്നു. കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചില് നിര്ത്താനായിരിക്കണം ഇരുന്ന പാടെ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടാന് തുടങ്ങി. ഏതായാലും കുഞ്ഞു കരച്ചില് നിര്ത്തി. അയാള്എതെക്കെയോ വിചാരങ്ങളിലെയ്ക്ക് ഊളിയിട്ടു പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നു.
വീണ്ടും കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചില് കേട്ടാണ് അയാള് നോക്കിയത്. ക്ഷീണം കൊണ്ടായിരിക്കണംഅവള് ഉറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞ് അമ്മിഞ്ഞയുടെ കിട്ടാതെ കരയുന്നു. പാവം മുഖം കൊണ്ടും ഒരു കൈ കൊണ്ടും പരതി നോക്കുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം അയാള് വിഷമിച്ചു. കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചുണര്ത്തണോ അതോ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കണോ?
ഒരു നിമിഷത്തെ ചിന്തക്ക് ശേഷം അയാള് ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ആ കുഞ്ഞിനെ സഹായിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു നിലവിളി ശബ്ദവും പിന്നെ ഇടിയുടെ ശബ്ദവും മാത്രമേ പിന്നെ അയാള് കേട്ടുള്ളൂ. പറക്കുന്ന പോന്നീച്ചകള്ക്കിടയില് ചെവിയില് മൂളുന്ന വണ്ടുകള്ക്കിടയില് അയാള് മനസ്സിലോര്ത്തു.
ദൈവമേ, ഇക്കാലത്ത് മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനുപോലും ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യാന് പാടില്ല.....
